www

Kasteel van Joux

"In het kasteel van Joux verlang je naar de geschiedenis", zei ooit een in vervoering geraakte Franse oud-president over deze zeer oude vesting, de belangrijkste historische locatie in het Juragebergte.

Dit arendsnest van de vorsten van Joux waakt al tien eeuwen lang van op zijn rotsuitloper over een 'cluse' die Pontarlier beschermt, vlak bij Haut Doubs en op enkele steenworpen van Zwitserland.

Doordat deze vesting, waarvan de bouw in 1 034 begon, zo oud is, toont ze op 2 hectare de ontwikkeling van de verdedigingsmiddelen door de eeuwen heen: de grote torens van de middeleeuwen, de bastions uit de tijd van Vauban en het moderne fort vóór het kasteel, dat vanaf 1879 door Joffre werd gebouwd.

Een uitgebreid museum voor oude wapens uit de 18de en 19de eeuw, dat enkele zeer zeldzame stukken bevat, vervolledigt het bezoek .

Drie slotgrachten met een ophaalbrug omsluiten een gevangeniswereld, van de donkere gevangeniscel van de legendarische Berthe de Joux tot de cellen van Mirabeau, Kleist en Toussaint Louverture, een Haïtiaanse generaal en een held in de strijd voor de afschaffing van de slavernij, die daar door Napoleon I werd gevangengezet.

De herinnering aan de grote put, een duizelingwekkende cilinder die werd uitgegraven in het rotsgesteente, blijft in het geheugen van alle bezoekers gegrift staan.

De identieke kopie van de "reliëfkaart" van het kasteel, die 3,48 x 1,76 meter groot is, vervolledigen samen met het geluids- en beeldmateriaal de verschillende tentoonstellingen.

Deze vesting wordt tegenwoordig in de zomer vreedzaam bezet door het "Festival des Nuits de Joux" en door tal van culturele evenementen, historische reconstructies, …

www

Pontarlier, belangrijkste stad van het Juragebergte, erfgoed, museum, absint,…

Pontarlier, een stad in de bergen en de hoofdstad van Haut-Doubs, bevindt zich op een boogscheut van het "Château de Joux" en onder het trots toeziende oog van het Forêt des Fourgs, het dak van Doubs.

Op een hoogte van 837 meter is Pontarlier de op één na hoogste stad van Frankrijk. In de stad zelf kan je in de klokkentoren van de "Église St Bénigne" (kerkramen van Manessier) terecht voor een uitzicht over 360°, op een hoogte van 60 meter boven de daken die tegen de emblematische "Porte Saint-Pierre" (1771) steunen. Op tien minuten van de hoofdstad steekt de berg Larmont (skiliften, ecologische en sportieve paden, ...), die op een hoogte van 1 235 meter met de "Grand Taureau" zijn top bereikt, boven de hele stad uit. Vanuit het "Fort Malher", dat er in het verlengde van ligt, geniet je van een weergaloos vergezicht op het "Château de Joux" en de Alpen.

In Pontarlier is de groene fee terug van weggeweest! De stad klinkt opnieuw op haar jeugdliefde, dankzij het eerherstel voor de absint. Na een afwezigheid van bijna honderd jaar is deze drank opnieuw verkrijgbaar aan de bar van de kroegen van Pontarlier en overal elders ter wereld. Maar voordat de drank daar terechtkomt, krijgt hij zijn zoete bitterheid in de roodkoperen distilleerkolven van de distilleerderijen Guy et Pernot, die bezocht kunnen worden. In het gemeentelijke museum vind je prachtige collecties plaatselijke schilderkunst en archeologie, maar is er ook veel aandacht voor absint. Tot het verbod in 1915 was de stad immers de internationale hoofdstad van deze drank.

Hier kan je een blik achter de schermen van de plaatselijke gastronomie werpen: in de "Chalet de Pontarlier" en de "Fruitière de Doubs", twee culinaire haltes op de "Route du Comté", kan de bezoeker kennismaken met alle productiegeheimen van deze mooie ronde kaaswielen met gegarandeerde herkomst. In de distilleerderijen van de stad bedwelmt de geur van anijs of absint de zintuigen, terwijl "Simplement Chocolat" de deuren van zijn laboratorium opent voor liefhebbers van cacaogeuren.

Als filmlocatie is het niet meer dan terecht dat Pontarlier onder het vaandel van de "Ciné-club Jacques Becker" instaat voor de organisatie van "Les Rencontres internationales de cinéma". Deze vinden twee tot drie keer per jaar plaats in gezelschap van de grootste regisseurs van de 7de kunst.

www

Abdij en klooster van Montbenoît, een middeleeuwse religieuze eenheid

Tussen Pontarlier en Morteau staat Frankrijk zijn heerschappij af aan de Vrije Republiek van Saugeais, een ongewone staat met Montbenoît als hoofdstad.

Deze zonderlinge republiek telt twaalf gemeenten (4 500 inw.) en werd in de 12de eeuw gesticht door Savooiaarden en Zwitsers. Ze bestrijkt een grondgebied van 120 km² rond de hoofdstad Montbenoît. Sinds 1947 heeft de republiek een president, een volkslied, een wapenschild en douaniers!
Om toegang te kunnen verkrijgen tot deze enclave, verstrekt president Georgette Bertin een (facultatief) doorgangsbewijs, aan de hand waarvan je kan kennismaken met de schatten van haar mooie republiek. Zodra je het grondgebied betreedt, dringt een bezoek aan de abdij van Montbenoît, een uitzonderlijke getuige van de middeleeuwen, zich op.

Dit bouwwerk uit de 12de eeuw combineert met succes een heleboel stijlen. Het heeft een houten gewelf, een flamboyant gotisch koor en telt zesentwintig prachtig uitgesneden koorstoelen in eikenhout. In het klooster uit de 15de eeuw gaan de rondbogen van de romaanse kunst en de gebeeldhouwde timpanen van de gotiek hand in hand. De kapitelen zijn versierd met bladwerk, vissen en dieren uit de bergen van Doubs. Elke zomer wordt half juli de prachtige architectuur van de abdij in de bloemetjes gezet door middel van een opmerkelijk klank- en lichtspel..

www

Kostbare uren in de streek van de uurwerken

De vallei van Morteau is de parel van de Franse horloge-industrie, de bakermat van het paard uit Franche-Comté en het land van de boerderijen met een "tuyé". Samen met het Plateau van Maîche vormt ze een grensstreek die heel wat te bieden heeft op het vlak van landelijk erfgoed en ambachtelijke traditie.

De uurwerkmakerij en de berglandbouw hebben lange tijd naast elkaar bestaan onder de daken van de boerderijen in Franche-Comté. De uurwerken makende boeren wijdden zich vroeger helemaal aan deze dubbele activiteit. Het dorp Grand'Combe-Châteleu ligt tegen de berg Châteleu aan en herbergt 78 van die weelderige gebouwen, die op het dak zijn voorzien van een piramidevormige schoorsteen die "tuyé" wordt genoemd, en die bedoeld is om de beroemde worsten van Morteau te roken. Twee van deze eerbiedwaardige gebouwen zijn ingericht als een museum, in een dorp waar de traditie ook tot uiting komt via het aambeeld van de laatste nog actieve egsmederij in Doubs.

In het hart van de streek van de uurwerken is Morteau eveneens een omweg waard. In de schaduw van de klokkentoren van de "Église Notre-Dame de l’Assomption" laat het "Château Pertusier" zijn goudbruine stenen bewonderen. Dit elegante huis is één van de zeldzame privégebouwen uit de renaissance die nog zijn overgebleven in Haut-Doubs, en herbergt een uurwerkenmuseum. In dat museum kom je alles te weten over het ontstaan en de ontwikkeling van die industrie in dit gebied, aan de hand van werktuigen, machines en een prachtige collectie horloges, uurwerken en horlogekasten.

Zes kilometer verder heb je Villers-le-Lac, het vertrekpunt voor boottochten naar de bekkens van de Doubs en de "Saut du Doubs". Het "Musée de la Montre", dat werd opgericht door twee hartstochtelijke liefhebbers, vertelt je alles over de buitengewone esthetische en technische lotgevallen van dit voorwerp, van het ontstaan ervan omstreeks 1500 tot onze tijd. Vijf eeuwen geschiedenis en perfectioneringen trekken aan je ogen voorbij, van het uurwerk met snek en waagarm tot het elektronische uurwerk. Bovendien een mooie gelegenheid om kennis te maken met de 1 000 werktuigen van de ambachtelijke uurwerkmaker en de gereconstrueerde werkplaatsen.

www

Ornans en de vallei van de Loue, streek van Courbet

Ornans is een "Petite Cité Comtoise de Caractère" met 4 000 inwoners, dat zich een weg kronkelt in de vallei van de Loue. Het ligt 25 km ten zuidoosten van Besançon, de hoofdstad van Franche-Comté, en dankt haar bekendheid aan de schilder Gustave Courbet, een beroemde figuur uit de streek.

De landschappen, kleuren en lichtinvallen van de vallei van de Loue, een emblematische toeristische trekpleister in het departement Doubs, werden onsterfelijk gemaakt door de werken van Courbet.

Het "Musée Courbet" bevindt zich in het geboortehuis van de meester van het realisme in Ornans, en wordt momenteel ingrijpend verbouwd. Daarbij worden met name de verdubbeling van de oppervlakte van het museum en de volledige herziening van de inrichting voorzien, om het leven van Courbet te kunnen vertellen, en te kunnen laten zien op welke manier dat leven een invloed heeft gehad op zijn werk. Het museum zou in 2010 opnieuw toegankelijk moeten zijn voor het publiek.
In afwachting kunnen de collecties van het museum bezichtigd worden in de "Saline Royale" in Arc-et-Senans, waar Gustave Courbet een onderkomen kreeg!

Deze vallei is een gebied van contrasten met enerzijds hoogvlakten en anderzijds bergen, dat je maar blijft verleiden: met de dorpen die verscholen liggen aan de voet van steile hellingen, waar een uitzonderlijke fauna en flora terug te vinden zijn, en met de wijnbouwershuizen die getuigen van een wijnbouwverleden dat aan een opleving bezig is. De Loue, een karstbron van de Doubs, werd opgenomen op de lijst van de mooiste Europese rivieren die tot de 1ste categorie behoren om te vissen of te vliegvissen. De vallei van de Loue, van zijn kant, trekt niet alleen vissers maar ook wandelaars, sportievelingen (mountainbiken, kanovaren, bergbeklimmen, ...) of gewone bezoekers aan, die nieuwsgierig zijn naar de natuur, de tradities en de cultuur.

De bijzondere bron van de Lison is een andere emblematische bron van het departement en een streling voor het oog. Onder een immens gewelf te midden van een betoverende groene omgeving welt het water rustig op in een breed bekken. Maar de waterval verderop spreekt voor zich met een debiet dat moeilijk nog vredig genoemd kan worden. Ook in Nans-sous-Ste-Anne beschrijft de "Taillanderie", dat als historisch bouwwerk op de monumentenlijst werd geplaatst, de geschiedenis van de belangrijkste zeisfabriek van Frankrijk, waar gebruikgemaakt wordt van de waterkracht van de Lison om de hamers van de smederij in werking te stellen.