Het Juragebergte kan je niet in enkele zinnen samenvatten... Ik ben er geboren, ik woon er, mijn kinderen wonen er ook graag, en dat is wat mij gelukkig maakt. Ik reis veel, naar alle delen van de wereld, maar alleen in het Juragebergte voel ik me goed. Dat is iets vanzelfsprekends, een wederzijdse adoptie.

Het Juragebergte is niet geschikt voor wie op zoek is naar een steriel gebergte zoals het op prentbriefkaarten te zien is. Het is er koud en die koude gaat niet altijd gepaard met mooie verse sneeuw. Je moet weten hoe je de problemen moet aanpakken en ze kunnen oplossen om deze plek te waarderen! Maar de ruwheid van het Juragebergte heeft ook haar charmes: Je met vrienden terugtrekken rond een fondue en liederen aanheffen is een uitstekende manier om een sneeuwstorm toch nog aangenaam te maken... Ik vind dat de strengheid van het weer niet wordt weerspiegeld in het karakter van de inwoners. Het is niet de wereld die de ware aard van mensen verandert, hoewel het omgekeerde ongetwijfeld wél waar is...

Vroeger gaf de winter in het Juragebergte de mensen de gelegenheid om te werken zonder zich te moeten haasten. Vandaag de dag gaat dat natuurlijk niet langer op, maar zouden we niet opnieuw wat meer de tijd kunnen nemen, in de zomer ook trouwens, om meer en betere betrekkingen te onderhouden met de anderen, en wat meer naastenliefde te betonen?