Ik ben afkomstig uit Allier en ik ben op 2 augustus 1987, geheel toevallig, in Monts Jura beland. Hier heb ik twee levens: in de winter leef ik in het laagland, in de "Bergerie de Baisenaz", en in de zomer "daarboven", op mijn alpenweide van "Le Crozat", op de "Montrond", op een hoogte van 1 400 m. Deze twee levens zijn van fundamenteel belang voor mij. Ik ben blij wanneer ik naar mijn alpenweide mag trekken, over het algemeen met Pinksteren, en ik ben ook blij wanneer ik weer naar beneden mag!

Die alpenweiden zijn noodzakelijk om mijn dieren te voeren, want in het laagland zullen er weldra geen landbouwgronden meer zijn... Gelukkig voor mij, want ik vind het fantastisch om "daarboven" te zijn!

In het weideseizoen leef ik 24 uur per dag in de bergen, met de goede en slechte kanten ervan. Het is niet altijd even gemakkelijk, maar het is erg vaak heel prettig, zelfs wanneer het onweert: De schapen raken opgewonden en de wilde dieren raken in paniek... Het is echt hevig! "Daarboven" is de verhouding met de natuur uitgesprokener. Je wordt de natuurverschijnselen sterker gewaar: onweer, mist, geluiden, de zonsondergang, ... De uitzichtspunten zijn betoverend: het uitzicht op de Alpen aan de ene kant, de waterscheiding van het Juragebergte aan de andere kant... De verhoudingen tussen de mensen zijn ook oprechter, hechter, levendiger en uiteindelijk eenvoudiger. Ik bemerk heel wat respect en nieuwsgierigheid bij de trekkers die ik tegenkom (de GR 5 loopt langs mijn chalet), al ontmoet ik ook onbedachtzame mensen... Ik kan hun uitleggen wat ik doe, en hoe ik bijdraag aan het beheer van de landschappen die ze zo geweldig vinden. Het gebergte moet immers worden onderhouden door de kuddes, om te voorkomen dat het wordt afgesloten en heel vijandig wordt.

Ik vind het gebergte pas mooi wanneer het bewoond is, en wanneer je er dieren terugvindt. Ik vind het jammer wanneer ik levenloze alpenweiden zie... Er moet lawaai zijn, en klokken en bellen! Met mijn 900 dieren (400 lammeren en 500 schapen, waaronder 200 melkschapen) kom ik nergens onopgemerkt voorbij! Ik bezet het terrein!
Ik voel me goed in dit Juragebergte. Ik vind er de kalmte die ik in het laagland niet terugvind. Het is mijn permanente zuurstofkuur.