Ik ben afkomstig uit Pontarlier en al 11 jaar een inwoonster van Saugeais. Ik heb me in een oude zagerij in Hauterive-la-Fresse gevestigd. Sindsdien laat ik de bezoekers kennismaken met mijn dorp en met de "Val Saugeais". Ik denk dat ik hier tot het einde van mijn dagen zal blijven...
De dichtstbijzijnde boerderij dateert uit 1760. Daardoor kan ik de mensen uitleggen hoe er 200 jaar geleden in de "Republiek Saugeais" werd geleefd.

De dorpen hier zijn zowel rond de kerk als rond het gemeentehuis, de school en de kaasboerderij verzameld, maar zijn ook zeer uitgestrekt, met tal van gehuchten. Dat is de erfenis die de "ontginnende monniken", die lange tijd als enigen in de regio hebben gewoond, sinds de 12de eeuw hebben nagelaten. Ze ontgonnen kleine delen van het bos en vestigden zich in de op die manier gecreëerde open plekken (de "fresses"). Aangezien er zich vervolgens beetje bij beetje een burgerbevolking begon te vestigen, probeerde het plaatselijke religieuze gezag die habitat versnipperd te houden. Zo wilde het voorkomen dat de bevolking zich ging hergroeperen en dat er, je wist maar nooit, eventuele protestbewegingen zouden ontstaan uit die hergroeperingen...

De traditionele boerderij van Haut-Doubs is groot, laag, in steen, en voorzien van twee immense, licht hellende (om te voorkomen dat de sneeuw zich opstapelt) dakvlakken en de onvermijdelijke "tuyé". Die "tuyé" werd gebruikt om de oogst te drogen en het vlees te roken en te bewaren. Deze ruimte blies ook rook in het gezicht van de boerderijbewoners, die ondanks alles blij waren dat ze konden profiteren van de warmte van het enige verwarmde vertrek in het huis! Deze boerderijen waren in feite vooral ontworpen om bestand te zijn tegen het klimaat, en om de bewoners in staat te stellen op een zelfstandige, en zelfs zelfvoorzienende, manier te kunnen leven. Zo moesten ze maar weinig naar buiten gaan, wat in de winter vaak gevaarlijk kon zijn.