Ik woon in Les Gras, boven Pontarlier, en ik houd van de landschappen. Ik voel me betrokken bij de ontwikkeling van de natuur.
Mijn werk bestaat erin om landschappen voor te stellen, die bij de scenario's passen die de producers mij toesturen. Ik ben de schakel tussen de mensen die een verhaal te vertellen hebben, en de plaatsen waar dat verhaal zich zou kunnen afspelen. Ik werk veel met de verbeelding van de makers.

Zo was decorbouwer John Howe op zoek naar decors voor de volgende "Lord of the Rings"-film: zijn belangstelling ging van nature uit naar de blikvangers van het Juragebergte: het "Château de Joux", Baume-les-Messieurs, de Hérisson, de vallei van de Loue, de hellingen, de karstlandschappen... Ze stemden overeen met zijn sterke "heroic fantasy"-verbeelding, met zijn voorliefde voor middeleeuwse legenden... John Howe maakte zich die decors eigen en liet er zich door leiden om op artificiële wijze op de computer te reconstrueren wat het scenario verlangde.

Het is schilder Pierre Bichet die me de voorliefde voor locatieonderzoek heeft bijgebracht. Mijn "gevoel voor decors" heb ik aan hem te danken. Hij leerde me van schoonheid te houden aan de hand van de landschappen van het Juragebergte. Voor mijn werk zijn die landschappen een buitengewone kans: over 30 km in de omtrek verandert het landschap tien keer. In de bergen schuilt er achter elke waterscheiding iets anders.
Ik ben het helemaal eens met het spreekwoord: "Je huis behoort ook toe aan wie ernaar kijkt". De volkeren uit de oudheid wisten al dat wat functioneel is, ook schoonheid teweegbrengt... De boerderijen van Haut-Doubs zijn daar het levende bewijs van... Bij de bouw ervan werd rekening gehouden met de zon en de drenkplaatsen... De "tuyé" werd niet alleen gebruikt om de ingezouten voedingswaren te drogen, maar ook om het huis te zuiveren.
Ik doe ook aan langlaufen (toch al 7 deelnames aan "La Transjurassienne"!), en dat helpt mij bij mijn zoektocht naar locaties. Ik weet waar je laat in het seizoen sneeuw kan vinden.

Eigenlijk heb ik moeite om over de landschappen van het Juragebergte te praten, want ik ben één met hen... Ik leef volledig volgens de seizoenen. Ik besef hoe kostbaar ze zijn wanneer ik vertrek, maar ook wanneer ik terugkom! Een mens heeft wortels nodig, dat is duidelijk, maar ook takken...

Het Juragebergte is horizontaal, uitgestrekt, open, zacht, rustgevend... Dit sluit perfect aan op mijn innerlijke streven. Ik vind mijn evenwicht in het helpen van anderen. Ik vind mijn plaats in de wereld als schakel van een groot geheel.